Pokazać dzieciom, co sprawia mi przyjemność i dzielić się swoją pasją. Zacząć kształtować ich świat. Zaszczepić im wartości. Uczyć ich poprzez to, co mówię, poprzez przykład co tak naprawdę w życiu jest ważne. Ale tak, by byli sobą, a nie mną. Duże wyzwanie – dla nich i dla mnie. Ćwiczyć ich charakter, umiejętności i odpowiednie postawy. I jeszcze zachować tę relację, która jest teraz, właśnie się rodzi, tak – by przetrwała całe nasze życie…

Zaczynam teraz zastanawiać się, jak nigdy wcześniej, nad własnymi doświadczeniami z dzieciństwa. Obrazy sprzed 30 lat wracają niczym slajdy, które gdy jest ich wiele – ogląda się w pośpiechu. Ciekawe jak w dużym stopniu dzieciństwo wpłynęło na moje dorosłe życie? Gdy usypiam córkę, czasami prosi mnie, bym opowiedział jej jakąś swoją przygodę. I teraz uzmysłowiłem sobie, że zawsze opowiadam jej przygody, jakie miałem z ojcem jako mały chłopiec. A przecież tyle rzeczy wydarzyło się później… I już bez udziału ojca. Wychowywanie dzieci jest jak przeżywanie dzieciństwa po raz drugi.