Boginie przedmieścia - Na motywach opowiadania ?Koniec zabawy? Julio Cortazara

Z ZACIEMNIENIA:

1. PLENER. DOM DZIEWCZYNEK – DZIEŃ.

Do położonego na niewielkim wzgórzu domu wbiega z podwórka czarny kot. SŁYCHAĆ muzykę dobiegającą z domu przez otwarte okna.

2. WNĘTRZE. KUCHNIA ? DZIEŃ.

Wewnątrz domu, w dużej kuchni pełnej gratów – stoją dwie siostry: JUSTYNA (około 14 lat) i ALICJA (około 12 lat). Dziewczynki zmywają naczynia. Chlapią się przy tym wodą i robią zamieszanie, piszcząc i śmiejąc się głośno. Gdy kot wbiega do kuchni, JUSTYNA chwyta czajnik z gotującą się wodą i oblewa zwierzaka wrzątkiem. Kot PEDRO przeraźliwie miauczy i ucieka z kuchni. Z pokoju dobiega groźny głos MATKI.

MATKA (z offu)

Codziennie to samo! Skaranie boskie z tymi dziewuchami!

JUSTYNA szybko odstawia czajnik i ciągnie za rękaw siostrę, krzycząc do niej:

JUSTYNA

Chodu!

Obie dziewczynki wybiegają z kuchni.

3.  PLENER. PODWÓRKO PRZED DOMEM DZIEWCZYNEK – DZIEŃ.

Dziewczynki wybiegają z domu na podwórko. Goni je MATKA, która wymachuje szpicrutą i krzyczy na nie:

MATKA

Na ulicy skończycie! Podłe nasienie!

Za rogiem domu stoi PATRYCJA (najmniejsza z dziewczynek; chuda kaleka ? około 13 lat). Gdy MATKA przestaje gonić swoje córki, PATRYCJA przyłącza się do nich, idąc za nimi szybkim krokiem, jednocześnie kulejąc na jedną nogę. Trzy postacie schodzą piaszczystą drogą z niewielkiego wzgórza.

4.  PLENER. OKOLICA SZKOŁY PLASTYCZNEJ ? DZIEŃ.

PATRYCJA, JUSTYNA i ALICJA idą ścieżką w kierunku budynku Akademii Sztuk Pięknych. Na trawiastym polu, przez które przechodzą, tuż przed budynkiem – CHŁOPCY w ich wieku grają w piłkę nożną. SŁYCHAĆ odgłosy kopanej piłki i grających w nią CHŁOPCÓW. JUSTYNA patrzy na nich złowrogo. Pozostałe dziewczynki przechodzą obok nich obojętnie. Po chwili, wszystkie trzy zbliżają się do wielkich schodów i kładki prowadzącej do wejścia. Zatrzymują się pod kładką.

JUSTYNA

Kryć mnie!

PATRYCJA i ALICJA rozglądają się szybko i natychmiast zastawiają ciałem JUSTYNĘ, która kuca przy betonowym spadzie i przesuwa małą, kwadratową płytę, pod którą kryje się schowek. Wyjmuje z niego płócienny worek i szybko zasuwa płytę z powrotem.

ALICJA (krzyczy)

Ja chcę posągi, ja chcę posągi!

JUSTYNA

Cicho wariatko! Najpierw będą pozy.

5.  PLENER. TRAWIASTE POLETKO PRZED BUDYNKIEM ASP ? DZIEŃ.

JUSTYNA stoi przed siedzącymi na trawie: PATRYCJĄ i ALICJĄ. Obok leży płócienny worek. JUSTYNA szczerzy zęby, załamuje ręce i ?zielenieje? na twarzy.

ALICJA

?Złość?!

JUSTYNA kiwa przecząco głową i wygina ją w drugim kierunku.

PATRYCJA

?Zazdrość?!

JUSTYNA siada zawiedziona na trawie. ALICJA bije brawo. PATRYCJA wstaje i teraz ona prezentuje pozę pozostałym dziewczynkom. Ma anielski wyraz twarzy. Oczy wznosi ku niebu. Rękoma podaje coś niewidzialnej osobie.

ALICJA

?Miłość?!

JUSTYNA (z sarkazmem)

Nie! ?Miłosierdzie?!

PATRYCJA wraca na swoje miejsce wolnym krokiem.

JUSTYNA (cd.)

Mam dosyć… Kolej na posągi!

JUSTYNA wysypuje na trawę zawartość płóciennego worka. Widać mnóstwo ozdób i drobiazgów

leżących w nieładzie (apaszki, spinki do włosów, korale, pierścionki, scyzoryk). ALICJA i

PATRYCJA podchodzą do bibelotów i zaczynają w nich grzebać.

6.  PLENER. TRAWIASTE POLETKO PRZED BUDYNKIEM ASP ? DZIEŃ.

Obok dziewczynek przechodzi SIWOWŁOSY PAN. Podpiera się drewnianą laską. Zatrzymuje się na chwilę i spogląda obojętnie na dziewczynki. JUSTYNA syczy na niego, wykrzywiając twarz. SIWOWŁOSY PAN idzie dalej, przechodząc przez mostek.

7.  PLENER. TRAWIASTE POLETKO PRZED BUDYNKIEM ASP ? DZIEŃ.

ALICJA przedstawia swój posąg. Stoi w niewielkim rozkroku, twarzą w kierunku okien budynku,

z szeroko otwartymi oczami i sztywno wystawionymi przed siebie rękoma. Ma otwarte usta. Stara

się nie mrugać oczami. Jest nieruchoma. W prawej dłoni trzyma scyzoryk.

JUSTYNA (pewnym głosem)

Łatwe. To ?Strach?! Tylko po co ten nóż?

ALICJA

Bo przestraszyłam się wielkiego psa i właśnie odcięłam mu tym nożem ogon…

JUSTYNA

Idiotka!

ALICJA odkłada scyzoryk i siada speszona na trawie. PATRYCJA śmieje się głośno. JUSTYNA patrzy na nią ze złością i zaczyna grzebać w pozostałych bibelotach.

8. PLENER. TRAWIASTE BOISKO PRZED BUDYNKIEM ASP ? DZIEŃ.

Jeden z CHŁOPCÓW strzela na bramkę. Nie trafia, wykopując mocno piłkę w kierunku kładki. Po chwili drugi CHŁOPAK biegnie za nią. Piłka toczy się pod kładką, prawie do samych dziewczynek i zatrzymuje się na trawie.

CHŁOPAK krzyczy w biegu do dziewczynek:

CHŁOPAK

Ej, wy! Podajcie!

Kiedy dobiega do piłki i ją podnosi, spogląda w kierunku dziewczynek i mówi:

CHŁOPAK (cd.)

Wariatki!

9.  PLENER. TRAWIASTE POLETKO PRZED BUDYNKIEM ASP ? DZIEŃ.

JUSTYNA przedstawia swój posąg. Stoi przechylona w jedna stronę, z mocno przekręconą głową,

jakby mówiła komuś coś na ucho. Jedną ręką wskazuje kogoś niewidzialnego, kto stoi po jej

drugiej stronie, jednak daleko. Drugą rękę trzyma przy ustach, jakby tłumiła szept. Nie rusza się.

Do uszu ma przyczepione wielkie, niemodne klipsy w kształcie kółek. Na jej ramieniu wisi mała,

złota torebeczka.

PATRYCJA

Już wiem! ?Pretensja?!

JUSTYNA cały czas stoi nieruchomo.

ALICJA

?Skarga?!

JUSTYNA porusza oczami, jakby nagle coś dojrzała.

JUSTYNA (spokojnie)

Nie.

Nagle JUSTYNA biegnie w kierunku okien, nie zważając na dziewczynki.

10. PLENER. PRZESZKLONA ŚCIANA FRONTOWA BUDYNKU ASP ? DZIEŃ.

Widać rękę wystającą przez uchylone okno – ktoś wyrzuca przez nie liścik. Jest to mały, drobno

poskładany kawałeczek papieru przyczepiony do tubki po farbie. JUSTYNA podnosi zawiniątko z

ziemi. Rozpakowuje liścik. Ciekawska ALICJA podbiega do niej. Po chwili dochodzi do nich

wolnym krokiem PATRYCJA. Pismo jest męskie, a treść listu brzmi: ?Bardzo piękne są wasze

posągi. Stoję w czwartym oknie na drugim piętrze. Marcel B.? Dziewczynki odchodzą nieco do

tyłu i spoglądają w górę. W czwartym oknie uśmiecha się do nich szeroko młody, jasnowłosy

mężczyzna ubrany w czerwoną kurtkę. Dziewczynki pozdrawiają go, jednak on po chwili znika.

Uśmiechają się do siebie, po czym biegną do miejsca zabaw i szybko pakują bibeloty do

płóciennego worka.

11. WNĘTRZE. POKÓJ DZIEWCZYNEK ? NOC.

ALICJA leży w łóżku. JUSTYNA czesze włosy. Przy świetle lampki nocnej rozmawiają o

tajemniczym mężczyźnie z okna.

ALICJA

Ciekawe, czy jest miły? Wygląda całkiem

przyzwoicie… Nawet w tej czerwonej kurtce.

JUSTYNA milczy. Kończy toaletę wieczorną i kładzie się do łóżka. Gasi światło.

ALICJA (cd.)

A może jest antypatyczny?…

JUSTYNA

Śpij już do cholery! Wiesz chociaż co to znaczy?

12. PLENER. TRAWIASTE POLETKO PRZED BUDYNKIEM ASP ? DZIEŃ.

JUSTYNA, ALICJA i PATRYCJA stoją przed ścianą frontową ASP. Patrzą zamyślone w kierunku czwartego okna na drugim piętrze. W oknie jednak nic nie widać. JUSTYNA przerywa milczenie.

JUSTYNA (ze złością w głosie)

Która chce przedstawiać?

ALICJA i PATRYCJA nie reagują na słowa JUSTYNY. Wciąż patrzą na to samo okno.

JUSTYNA (cd.)

Rozumiem… Tego się obawiałam. No to losujemy!

JUSTYNA podnosi z trawy drobny patyk i łamie go na trzy małe kawałki ? dwa tej samej długości

i jeden dłuższy. Chowa patyczki w zaciśniętą dłoń, wystawia trzy końcówki i podaje je ALICJI i

PATRYCJI. Dziewczynki losują. PATRYCJA wyciąga najdłuższy patyk.

PATRYCJA (ucieszona)

To będzie Wenus z Milo!

JUSTYNA i ALICJA siadają na trawie. PATRYCJA przedstawia posąg Wenus z Milo. Owija się

chustą w pasie i staje w charakterystycznej dla słynnej rzeźby – pozie. Zastyga w bezruchu.

13. PLENER. TRAWIASTE POLETKO PRZED BUDYNKIEM ASP ? DZIEŃ.

Teraz ALICJA przedstawia swój posąg. Pozostałe dziewczynki siedzą na trawie, spoglądając to na

?posąg?, to na okno. ALICJA stoi na jednej nodze, drugą trzyma nieco uniesioną i zgiętą w

kolanie, jakby podskakiwała. Jest uśmiechnięta i pogodna. Ręce trzyma uniesione nad głową, w

geście wielkiej radości.

JUSTYNA

Czy to jest ?Radość??!

Nagle PATRYCJA wstaje i krzyczy na cały głos:

PATRYCJA

Jest!

ALICJA przerywa przedstawienie. Wszystkie dziewczynki biegną w kierunku ściany frontowej.

JUSTYNA podnosi kolejny liścik przyczepiony do tubki po farbie. Otwiera go. Na kartce jest

napisane: ?Podobacie mi się wszystkie trzy. Marcel?. ALICJA i PATRYCJA bardzo się cieszą.

JUSTYNA, zawiedziona treścią listu, chowa go do kieszeni. Dziewczynki odchodzą od okien i

spoglądają w górę. MARCEL wygląda przez okno i pozdrawia je ręką, z uśmiechem na twarzy.

14. PLENER. DOM DZIEWCZYNEK – DZIEŃ.

Wszystkie trzy dziewczynki dochodzą do swojego domu na wzgórzu, rozmawiając ze sobą.

ALICJA

Założę się, że ma dwadzieścia pięć lat  i jest modelem!

PATRYCJA

Nie! Dwadzieścia trzy i jest malarzem!

ALICJA

Dwadzieścia pięć!

PATRYCJA

Malarzem!

JUSTYNA (z politowaniem)

Idiotki…

15. PLENER. TRAWIASTE POLETKO PRZED BUDYNKIEM ASP ? DZIEŃ.

JUSTYNA przedstawia ?Posąg Tancerki?, stojąc na jednej nodze. Na głowie ma przepaskę na

włosy. Następnie przedstawia ?Rozczarowanie?, stojąc z załamanymi rękoma i smutną miną.

Kolejną pozę prezentuje ALICJA. Jest to ?Zgroza?. Dziewczynka ma szeroko otwarte oczy i

nienaturalnie wygięte ręce. Nagle pod jej nogi upada liścik. ALICJA podnosi go z ziemi i rozkłada

kartkę. Czyta na głos. Treść listu brzmi następująco: ?Najładniejsza jest najbardziej leniwa?.

PATRYCJA odwraca się na pięcie, cała w pąsach. JUSTYNA i ALICJA patrzą na siebie

zirytowane.

JUSTYNA (głośno)

Idiota! Kretyn!

ALICJA łapie za rękę PATRYCJĘ. W drugim ręku cały czas trzyma list od MARCELA.

ALICJA

A ty co o tym sądzisz?

PATRYCJA odwraca się do ALICJI i zabiera jej liścik.

PATRYCJA

To chyba dla mnie…

Dziewczynki ruszają w kierunku domu, milcząc.

16. WNĘTRZE. JADALNIA ? WIECZÓR.

Przy stole siedzi PATRYCJA, CIOTKA HELENA, ALICJA i JUSTYNA oraz ich MATKA. Jedzą

kolację. PATRYCJA promienieje. Uśmiecha się do siebie. CIOTKA HELENA i MATKA

dziewczynek patrzą na siebie wymownie.

CIOTKA HELENA

Córciu, co ci tak wesoło?

PATRYCJA nie odpowiada swojej matce tylko cały czas chichocze. ALICJA i JUSTYNA siedzą

naburmuszone.

MATKA

To pewnie te dwa moje trzpioty coś zbroiły!

17. WNĘTRZE. POKÓJ DZIEWCZYNEK ? NOC.

ALICJA i JUSTYNA leżą w swoich łóżkach. Przy świetle lampki nocnej omawiają sytuację.

ALICJA

Widziałaś jak się zachowywała przy kolacji… Wariatka…

JUSTYNA

Na twoim miejscu nie darowałabym jej tego listu…

JUSTYNA gasi światło. Zalega ciemność. ALICJI śni się, że ktoś goni ją po zakamarkach ASP. Widać kręte korytarze wewnątrz budynku i uciekającą nimi dziewczynkę. Co chwila ogląda się za siebie. SŁYCHAĆ ciężkie kroki, goniącej ją osoby. ALICJA biegnie skręcając co rusz w inny korytarz. Aż wreszcie dobiega do końca, pozostając bez drogi odwrotu. Wyrasta przed nią wielka szklana ściana, za którą widać miejsce zabaw dziewczynek przed budynkiem. Zaczyna głośno krzyczeć.

18. WNĘTRZE. POKÓJ DZIEWCZYNEK ? PORANEK.

SŁYCHAĆ ten sam krzyk ALICJI. Dziewczynka podrywa się ze swojego łóżka, przebudzona z

koszmarnego snu. JUSTYNA podchodzi do niej przestraszona. W tym samym momencie

SŁYCHAĆ jęki i zawodzenie dochodzące z góry domu. ALICJA i JUSTYNA patrzą na siebie

porozumiewawczo.

JUSTYNA

Słyszysz, już żałuje tego, co zrobiła!

Siostry biegną szybko na drugie piętro.

19. WNĘTRZE. POKÓJ PATRYCJI ? PORANEK.

PATRYCJA leży w łóżku i płacze. Trzyma się za swoją chorą nogę. ALICJA i JUSTYNA

podchodzą do niej.

ALICJA

Lepiej z nami dzisiaj nie idź!

JUSTYNA

Przeleż jeden dzień z książką!

Do pokoju wpada przerażona CIOTKA HELENA, matka PATRYCJI.

CIOTKA HELENA

Co się stało?!

ALICJA

Patrycję znowu boli noga…

JUSTYNA

Chciałyśmy razem iść na spacer, ale Patrycja…

PATRYCJA przerywa jej zdecydowanym głosem.

PATRYCJA

To nieprawda mamo! Czuję się dobrze!

CIOTKA HELENA

Dziecko drogie! Zostań w domu!

PATRYCJA (błagalnym głosem)

Pozwól mi iść, mamo!

20. WNĘTRZE. KUCHNIA ? DZIEŃ.

JUSTYNA i ALICJA zmywają naczynia.

JUSTYNA (ze złością)

Skoro mu się tak podoba, to niech się dziś napatrzy na nią aż po dziurki w nosie!

21. PLENER. TRAWIASTE POLETKO PRZED BUDYNKIEM ASP ? DZIEŃ.

ALICJA losuje kolejkę, wyciągając najdłuższy patyk. Uśmiecha się do JUSTYNY.

ALICJA

Jak chcesz, odstąpię ci swoją kolejkę…

PATRYCJA prawie podskakuje z radości.

PATRYCJA (szczęśliwa)

To będzie ?Chińska Księżniczka?!

ALICJA i JUSTYNA chowają się za drzewo i obserwują PATRYCJĘ, która wystawia swój posąg. Dziewczynka obwieszona różnymi świecidełkami stoi zwrócona twarzą do okien. Ma spuszczone oczy i złożone rączki.

JUSTYNA

Patrz, cały czas się na nią gapi w oknie!

ALICJA (z zazdrością w głosie)

Dobrze, że chociaż ona go nie widzi…

Po przedstawieniu PATRYCJA idzie do ALICJI i JUSTYNY pod drzewo. Siada obok dziewczynek i uśmiecha się do nich szeroko.

PATRYCJA

Cały czas mnie obserwował!

Dziewczynki wracają do miejsca zabawy. Losują ponownie. PATRYCJA jednak nie bierze udziału w losowaniu. Zabiera jeden krótki patyk JUSTYNIE, wyrzuca go i odchodzi na bok.

PATRYCJA (cd.)

Tak będzie sprawiedliwie.

Wygrywa JUSTYNA. Szybko nakłada sobie róż na policzki. Staje z lekko przechyloną głową na bok. Ręce trzyma na piersiach.

PATRYCJA (cd.)

Rozumiem… ?Wstyd?….

W tym momencie pod nogi ALICJI upada kolejny list. W pierwszym odruchu dziewczynka chce go podać PATRYCJI, która patrzy na nią bez słowa, ale potem otwiera go szybko i czyta na głos:

ALICJA

Pisze, że przyjdzie do nas jutro, by chwilę porozmawiać!

PATRYCJA

I co jeszcze?

ALICJA (zdziwiona)

?Moje najniższe uszanowanie dla wszystkich trzech posągów?… Podpis nagryzmolony.

PATRYCJA patrzy na ALICJĘ ze smutkiem i rozczarowaniem na twarzy.

22. WNĘTRZE. KORYTARZ W DOMU ? DZIEŃ.

W korytarzu stoi CIOTKA HELENA. Trzyma za rękę PATRYCJĘ. Przyglądają się jej ALICJA i JUSTYNA. Z pokoju wchodzi MATKA.

CIOTKA HELENA

Idę z Patrycją na zastrzyk.

CIOTKA HELENA wychodzi z PATRYCJĄ na zewnątrz.

MATKA

A wy wykąpcie Pedro! Cały się klei z brudu! Do roboty lenie!

Dziewczynki łapią kota i idą do łazienki.

23. WNĘTRZE. ŁAZIENKA ? DZIEŃ.

ALICJA i JUSTYNA myją kota PEDRO w wannie.

ALICJA

Nie mogę się doczekać… Nigdy nie miałam takiego przyjaciela…

ALICJA zamyśla się. Jest rozmarzona.

JUSTYNA (zdenerwowana)

Jeszcze się nie ciesz! Nie wiadomo jak to wypadnie… Może wcale

nie przyjdzie? Albo będzie chciał widzieć się tylko z jedną z nas…

JUSTYNA zamyka oczy i nuci jakąś melodię pod nosem. Niechcący zanurza kota pod wodę. PEDRO o mało co się nie topi w wannie. SŁYCHAĆ jego przeraźliwe miauczenie i wrzask. JUSTYNA gwałtownie wyciąga kota z wanny. Dziewczynki zaczynają wycierać go w ręcznik.

JUSTYNA (cd.)

Tylko co zrobić z Patrycją?

ALICJA

To byłoby okropne, gdyby Marcel się w tym zorientował…

JUSTYNA (podnosi głos)

Ale musimy coś zrobić, żeby się wiecznie nie poświęcać!

ALICJA

Nie chcę ranić Patrycji, rozumiesz? Choćby ze względu na tę nową kurację…

24. WNĘTRZE. JADALNIA ? WIECZÓR.

Przy stole siedzi PATRYCJA, CIOTKA HELENA, ALICJA i JUSTYNA oraz ich MATKA. Jedzą kolację. Jedynie PATRYCJA stuka łyżką o talerz.

MATKA

Pogubiłyście języki, czy co?

CIOTKA HELENA

Zastanawiające… Wszystkie trzy milczą i są spokojne…

MATKA

Musiały coś grubo przeskrobać! Ja je znam! Takie

ancymony jak one mają zawsze nieczyste sumienia…

CIOTKA HELENA odwraca się do PATRYCJI.

CIOTKA HELENA

Czemu nic nie jesz, córciu?

PATRYCJA

Boli mnie noga! Pójdę już. Chcę coś poczytać.

ALICJA i JUSTYNA spoglądają na siebie porozumiewawczo. PATRYCJA wstaje od stołu. JUSTYNA także. Bierze ją pod rękę i wyprowadza z pokoju. ALICJA odchodzi od stołu, siada w fotelu i zaczyna robić na drutach.

MATKA

Człowiek się napracuje, a one nawet nie chcą zjeść do końca…

Skaranie boskie z tymi dziewuchami. Tylko by biegały w krzakach…

ALICJA dwa razy podchodzi do drzwi i próbuje nasłuchiwać co robi JUSTYNA z PATRYCJĄ na górze domu. Wraca jednak na swoje miejsce. Nagle do pokoju wchodzi JUSTYNA. Ma poważną minę. Siada koło ALICJI w fotelu i mówi:

JUSTYNA (szeptem)

Nie pójdzie jutro. Napisała list i powiedziała, żeby mu go dać, gdyby się o nią dopytywał.

JUSTYNA uchyla kieszeń fartucha i pokazuje ALICJI kopertę.

MATKA (krzyczy)

A teraz spać! Naczynia zmyjecie jutro z rana!

25. WNĘTRZE. POKÓJ PATRYCJI ? POŁUDNIE.

PATRYCJA siedzi przy uchylonym oknie oparta o stertę poduszek. W ręku trzyma książkę. Jest

blada i wygląda na chorą. Do pokoju wchodzi ALICJA. Podchodzi do PATRYCJI i zatrzymuje się.

ALICJA

Za godzinę będzie obiad…

PATRYCJA

Nie chce mi się jeść… Gdzie byłaś rano?

ALICJA

Matka wysłała mnie na targ.

Nagle PATRYCJA uśmiecha się do siebie i promienieje.

PATRYCJA

Wiesz, ta pszczoła nie może cały czas wylecieć z pokoju…

SŁYCHAĆ brzęczenie pszczoły, która lata w pokoju.

ALICJA

Szkoda, że nie możesz pójść z nami… Jak chcesz,

to powiemy Marcelowi, że się rozchorowałaś…

PATRYCJA kiwa przecząco głową i nic nie odpowiada.

ALICJA (cd.)

No to chodź z nami! Nie powinnaś się bać. Prawdziwa miłość nie zna przeszkód!

PATRYCJA spogląda przez okno i wygląda na to, że zaraz się rozpłacze.

PATRYCJA (sucho)

Mama na mnie czeka.

PATRYCJA wychodzi wolnym krokiem z pokoju, zostawiając ALICJĘ samą.

26. WNĘTRZE. KUCHNIA ? DZIEŃ.

W kuchni pełnej gratów ? stoją: JUSTYNA i ALICJA. Dziewczynki zmywają naczynia. Chlapią

się wodą i robią zamieszanie, piszcząc i śmiejąc się głośno. Z pokoju dobiega groźny głos MATKI.

MATKA (z offu)

Ciszej tam, do cholery!

Dziewczynki wybiegają z kuchni pozostawiając odkręcony kran.

27. PLENER. PODWÓRKO PRZED DOMEM DZIEWCZYNEK – DZIEŃ.

Dziewczynki wybiegają z domu na podwórko. Są szczęśliwe – rzucają się w objęcia. Goni je

MATKA, która wymachuje łapką na muchy i krzyczy na nie:

MATKA

Na ulicy skończycie! Wstrętne bachory!

28. PLENER. OKOLICA SZKOŁY PLASTYCZNEJ ? DZIEŃ.

JUSTYNA i ALICJA idą w podskokach ścieżką w kierunku budynku ASP. Na trawiastym polu,

przez które przechodzą, tuż przed budynkiem – CHŁOPCY w ich wieku grają w piłkę nożną.

JUSTYNA gwiżdże na nich na palcach i pokazuje im, że są głupi, kręcąc palcem kółka przy skroni.

ALICJA

Myślisz, że mu się spodobamy?

JUSTYNA

Zazwyczaj chłopcy po maturze pogardzają dziewczynkami, które

po szkole  podstawowej idą do pracy albo  pomagają matkom w

domach… Nie gadaj więc za dużo.  Skup się raczej na swej urodzie…

29. PLENER. TRAWIASTE POLETKO PRZED BUDYNKIEM ASP ? DZIEŃ.

ALICJA i JUSTYNA stoją twarzą do okien ASP. Patrzą na okno, w którym MARCEL macha do

nich ręką z entuzjazmem. Dziewczynki również go witają, machając chusteczkami w kolorowe

kwiatki. Wkrótce mężczyzna do nich idzie. Jest wysoki i ubrany na szaro (kurtka i spodnie).

Podchodzi do sióstr. Mimo wszystko jest nieśmiały.

MARCEL

Witam! Jak macie na imię?

JUSTYNA

Justyna.

ALICJA (wesoło)

A ja – Alicja.

MARCEL

Bardzo piękne są te wasze posągi! A dlaczego nie przyszła trzecia dziewczynka?

JUSTYNA

Nasza kuzynka, to znaczy Patrycja, nie mogła przyjść…

MARCEL

Szkoda. Patrycja to bardzo piękne imię…

MARCEL na sekundę się zamyśla. Po chwili wyciąga rękę w kierunku ASP.

MARCEL (cd.)

To moja szkoła. I również moja praca… Czy możecie pokazać mi swoje ozdoby?

JUSTYNA i ALICJA ruszają w kierunku kładki. MARCEL idzie za nimi. Po chwili, cała trójka zbliża się do wielkich schodów prowadzących do wejścia do ASP. Zatrzymują się pod kładką.

JUSTYNA

Kryj mnie!

ALICJA rozgląda się szybko i natychmiast zastawia ciałem JUSTYNĘ, która kuca przy betonowym spadzie i przesuwa małą, kwadratową płytę, pod którą kryje się schowek. Wyjmuje z niego płócienny worek i szybko zasuwa płytę z powrotem. Idą pod drzewo i siadają na trawie. JUSTYNA wysypuje zawartość worka na trawę. MARCEL najwyraźniej interesuje się gadżetami. Bierze do ręki kolejne bibeloty. Gdy trzyma chustę, mówi:

MARCEL

To miała raz na sobie Patrycja…

Teraz MARCEL bierze do ręki jaskrawe, świecące w słońcu klipsy z plastiku.

MARCEL (cd.)

A to jest ze wschodniej rzeźby…

JUSTYNA

Z ?Chińskiej Księżniczki?…

MARCEL jest roztargniony. Niektóre gadżety wypadają mu z rąk. Gdy rozmowa się urywa i przez

chwilę trwa nieznośna cisza, JUSTYNA spogląda na ALICJĘ nieco zdegustowana.

MARCEL

Czy Patrycja jest chora?

JUSTYNA spogląda znacząco na ALICJĘ. Ta milczy. JUSTYNA przerywa chwilową ciszę.

JUSTYNA

Patrycja nie mogła przyjść…

JUSTYNA podaje MARCELOWI kopertę z listem od PATRYCJI. Zaskakuje to MARCELA, który przerywa zabawę polegającą na rysowaniu patykiem figur geometrycznych na małym fragmencie piasku. Spogląda ze zdziwieniem na obie dziewczynki. Chwilę siedzi z kopertą w dłoni.

ALICJA

To list od Patrycji…

MARCEL czerwieni się na twarzy i chowa nie rozpieczętowaną kopertę do wewnętrznej kieszeni kurtki. Po chwili wstaje z ziemi. Dziewczynki robią to samo.

MARCEL

Wszystko mi się spodobało! Cieszę się, że przyszedłem. Było mi bardzo miło…

MARCEL podaje im rękę jakoś miękko i mało sympatycznie. Ma smutny uśmiech.

MARCEL (cd.)

No to do kiedyś!

30. PLENER. DOM DZIEWCZYNEK – POPOŁUDNIE.

ALICJA i JUSTYNA dochodzą do swojego domu na wzgórzu. Na balkonie stoi PATRYCJA, która najwyraźniej oczekuje powrotu dziewczynek.

ALICJA (ze smutkiem)

Dziwnie się z nami pożegnał…

31. WNĘTRZE. POKÓJ PATRYCJI ? POPOŁUDNIE.

ALICJA i JUSTYNA siedzą na łóżku. PATRYCJA stoi i słucha ich uważnie.

ALICJA

Jest wyższy niż myślałam. Ma szare oczy i ciągle się o ciebie dopytywał!

PATRYCJA

Dałyście mu mój list?

JUSTYNA

Tak, ale nie chciał przy nas czytać…

ALICJA

Dziwnie się z nami pożegnał…

PATRYCJA

Więc pytał o mnie?

ALICJA

Powiedział, że ?Patrycja? to bardzo piękne imię…

PATRYCJA udaje szczęśliwą, sztucznie się uśmiechając, choć widać, że walczy ze łzami. Powoli kuśtyka od ściany do ściany. Zamyśla się. Po chwili JUSTYNA i ALICJA wstają z łóżka.

JUSTYNA

Idziemy już! Twoja matka chciała coś od nas…

Dziewczynki wychodzą z pokoju, pozostawiając PATRYCJĘ samą. Za drzwiami JUSTYNA nachyla się nad uchem ALICJI.

JUSTYNA (szeptem)

Zobaczysz, że od jutra koniec z naszą zabawą…

32. PLENER. PODWÓRKO PRZED DOMEM DZIEWCZYNEK – DZIEŃ.

Dziewczynki wybiegają z domu na podwórko, płosząc kota PEDRO. Za rogiem domu stoi PATRYCJA Dziewczynka przyłącza się do nich, idąc za nimi wolnym krokiem, jednocześnie kulejąc na jedną nogę. Trzy postacie schodzą piaszczystą drogą z niewielkiego wzgórza.

33. PLENER. TRAWIASTE POLETKO PRZED BUDYNKIEM ASP ? DZIEŃ.

Dziewczynki zatrzymują się w miejscu swoich zabaw. PATRYCJA wyciąga z kieszeni perły mamy i wszystkie jej pierścionki. ALICJA i JUSTYNA aż wzdychają z podziwu.

JUSTYNA

Nie boisz się?

PATRYCJA (stanowczo)

Nie! Gdyby coś się stało, biorę wszystko na siebie!

ALICJA (z zachwytem)

Jakie to wszystko piękne…

PATRYCJA

Bardzo by mi na tym zależało, żebyście dziś mi odstąpiły waszą kolejkę…

JUSTYNA

A co to będzie?

PATRYCJA

To będzie… ?Poświęcenie?…

JUSTYNA szybko wysypuje całą zawartość płóciennego worka. Razem z ALICJĄ wybierają ozdoby pasujące do biżuterii: pióra do wpięcia we włosy, kawałek futra z dala przypominający srebrnego lisa i różowy szal, z którego PATRYCJA robi sobie turban na głowę. Klejnoty rozbłyskują w słońcu. Po dłuższym zastanowieniu PATRYCJA zaczyna przedstawienie. Podnosi w górę ramiona i wysuwa do tyłu nogę. ALICJA i JUSTYNA odchodzą nieco na bok.

ALICJA

Wygląda cudownie! Jak jakaś bogini!

JUSTYNA (z zazdrością)

Spójrz! Cały czas na nią patrzy!

MARCEL przygląda się PATRYCJI wychylony przez okno.

JUSTYNA (cd.)

Nie odrywa od niej oczu…

Nagle PATRYCJA nieco się chwieje. JUSTYNA i ALICJA podbiegają do niej, aby ją podtrzymać. PATRYCJA cały czas ma zamknięte oczy. Po twarzy spływają jej wielkie łzy. PATRYCJA próbuje odepchnąć dziewczynki, ale one zaczynają zbierać resztki bibelotów do worka i w końcu pomagają jej rozebrać się z przebrania. Zdejmują klejnoty i chowają je do jej kieszeni. Gdy ALICJA i JUSTYNA idą ukryć worek pod kładką, PATRYCJA odchodzi samotnie w kierunku domu.

34. WNĘTRZE. POKÓJ DZIEWCZYNEK ? PORANEK.

ALICJA i PATRYCJA skaczą na swoich łóżkach. SŁYCHAĆ głośną muzykę dobiegającą z magnetofonu. NAGLE do pokoju wbiega CIOTKA HELENA. Krzyczy na dziewczynki.

CIOTKA HELENA

Wyłączcie to! Natychmiast!

JUSTYNA wyłącza magnetofon. Ma jednak niezadowoloną minę.

CIOTKA HELENA (cd.)

Patrycja ma bóle! Nie przeszkadzajcie jej, na miłość boską!

35. PLENER. TRAWIASTE POLETKO PRZED BUDYNKIEM ASP ? DZIEŃ.

Na miejsce stałych zabaw przychodzi ALICJA z PATRYCJĄ. Zatrzymują się przed ścianą frontową ASP i spoglądają w kierunku czwartego okna na drugim piętrze. Jednak nikt w nim nie stoi i nie wygląda przez nie. Na polu obok, ci sami CHŁOPCY, którzy grali wcześniej w piłkę, puszczają ogromnego latawca. Obok dziewczynek przechodzi SIWOWŁOSY PAN. Podpiera się drewnianą laską. Zatrzymuje się na chwilę i spogląda w górę na szybującego latawca. Dziewczynki czekają jeszcze chwilę, po czym spoglądają na siebie i uśmiechają się nawzajem. Biegną ile sił w nogach w kierunku domu. SŁYCHAĆ ich głośny śmiech.

36. WNĘTRZE. PRACOWNIA MALARSKA ? DZIEŃ.

MARCEL siedzi w pracowni przed jakąś MODELKĄ i maluje ją nagą. Jest uśmiechnięty. Za oknem widać tego samego latawca.

ZACIEMNIENIE.

NAPISY KOŃCOWE.

Boginie przedmieścia, 6.0 out of 10 based on 1 rating