Dawno temu, za górami, za lasami, nad brzegiem ogromnego jeziora, żyła sobie mała dziewczynka, która marzyła aby być szamanką. Jednak po ukończeniu szkoły rodzice wysłali ją do odległego miasta, wielkiego i bogatego niczym kraj, w którym ludzie nawet nie wiedzieli czym zajmuje się szamanka… Kiedy dziewczynka, z początku zła na rodziców, już dorosła i stała się kobietą – wyszła za mąż za ukochanego mężczyznę. Wkrótce zapragnęła urodzić mu troje dzieci. Powiedziała więc o tym pewnego dnia swojemu mężowi, on zaś słysząc te słowa wypowiedziane jak zaklęcie – przestraszył się i pomyślał, że jako ojciec już nigdy nie pozna uroków miasta wielkiego i bogatego niczym kraj… Mężczyzna opuścił więc swoją żonę, zostawiając ją pośród obcych ludzi, a oni szybko przekonali się, że kobieta ta posiada wielką moc czynienia dobra. Kiedy jednego roku zmarli jej rodzice, a w następnym roku zmarł jej były mąż – kobieta ujrzała we śnie starą zasuszoną szamankę żyjącą na wyspie pośrodku wielkiego jeziora. Szamanka powiedziała jej, że w duszach zmarłych można znaleźć zalążek życia – trzeba im tylko wszystko wybaczyć, wypowiadając magiczne słowa: “Bądź znów – wybaczam!” Kobieta opuściła więc szybko, na kilka dni, miasto wielkie i bogate niczym kraj i pojechała odwiedzić trzy groby swoich bliskich, po czym wypowiedziała nad nimi trzy razy zaklęcie usłyszane we śnie. W trakcie powrotu do odległego miasta wielkiego i bogatego niczym kraj – pogrążona w smutku kobieta poznała wysoko w chmurach wesołego mężczyznę, z którym rozpoczęła długie i szczęśliwe życie, rodząc mu troje dzieci o imionach: Avia, Aero i Astra.