Arkadiusz Jadczak

I

nocą

zamilkły kościoły

i stało się

wniebowpatrzenie

niecierpliwa chwila

westchnęła i

zgasła niczym świeca

potrzebna była

tylko jedna wiara

na prawdę

przyszedł

i oddał swoje ciało

w opłatkach śniegu

tylko że

stało się to

nocą

II

po raz tysięczny

dla cyprysowego drewna

oddaje stopy i dłonie -

ze świadomością motyla,

z uśmiechem na smutku

wisi w gablocie nieba

wątłe ciało już

witrażem powietrza -

zbyt długo zachłysta się

miłością

opada

ofiara bezkrwawa